niedziela, 21 lutego 2021

Dla wnuków - komentarz 20.02.2021 r., 20.41

Dla wnuków - komentarz pod artykułem doktora Różańskiego  20.02.2021 r., 20.41


 Nie mogę sobie odmówić przeniesienia tu komentarza pisanego piękną polszczyzną, pełnego wiedzy i praktyki. To mój hołd dla pana Romana M., który z wielkim znawstwem od lat dzieli się swoimi spostrzeżeniami pod artykułami doktora Różańskiego, fitochemika, znawcy działania ziół, autor prac z dziedzin; ekotoksykologii, fitotoksykologii, medycyny środowiskowej, z fitochemii, z fitoterapii  i z botaniki (anatomia, histologia, chemotaksonomia).

Mam nadzieję, że będzie to materiał do poszukiwań dla moich wnuków. Poszukiwań wolności, przy radzeniu sobie tym, czym obdarowała nas natura. 


O „boleniach” i „darciach” w kościach cz. IV/IV

„Kto w plecach bóle cierpi, niech między barkami albo na ramionach w miejscu gdzie opatrunek założyć można, rozżarzonym żelazem lekko przypieczony będzie".
Św. Hildegarda z Bingen

Nie chciałbym wymieniać wyłącznie roślin pochodzących z medycyn ludowych wszystkich kontynentów z pominięciem Europy. Nasi ludowi znachorzy także mieli niezłą intuicję jeśli idzie o stosowanie ziół w chorobach reumatycznych. Oto przykład. A. Paluch opierając się na literaturze (etnograficznej) i badaniach terenowych, prowadził obliczenia dotyczące częstości wykorzystania określonych surowców roślinnych w poszczególnych grupach chorób. 

Podaje, że przy zwalczaniu bólów spowodowanych chorobami gośćcowo – reumatycznymi powszechnie w lecznictwie ludowym stosuje się ziele pokrzywy (41,3%), liście brzozy (11,9%) itd. Wodno alkoholowe ekstrakty z pokrzywy wykazują działanie przeciwzapalne (blokowanie rozpadu kwasu arachidonowego). „Ten sam ekstrakt znacząco i zależnie od dawki zmniejszał uwalnianie indukowanych lipopolisacharydarni pozapalnych cytokin 1 – p interleukiny               i czynnika TNF α (…). Działanie przeciwzapalne wodnego ekstraktu przejawiało się w hamowaniu aktywacji NFKB (czynnik występujący we wszystkich żywych ludzkich komórkach, bierze udział w odpowiedzi między innymi na bodźce zapalne) a także w znaczącym hamowaniu przez ekstrakt (…) indukowanych pozapalnych cytokin  w chondrocytach z ludzkiej chrząstki stawowej i hamowaniu odpowiedzi na czynnik autoagresywnej degradacji reumatoidalnego zapalenia stawów (…)”. 

Potwierdzono w badaniach klinicznych poprawę stanu zdrowia chorych w różnych chorobach reumatycznych (ogólna poprawa funkcjonowania, zmniejszenie bólu, stanu zapalnego itd.). Podobnie z drugą rośliną wymienioną przez A. Palucha – brzozą. Naturalne leki brzozowe pomagają zmniejszyć obrzęki stawów, złagodzić stany zapalne i dolegliwości bólowe. 

Napary i odwary z liści stosuje się zewnętrznie do okładów. Pan Henryk w swoim poście napisał: „(…) Wodne i wodno-alkoholowe wyciągi z liści brzozy wzmagają wydzielanie moczu i potu, a wraz     z nimi chlorku sodu i zbędnych oraz szkodliwych metabolitów azotowych, zatem mają właściwości przeciwobrzękowe i przeciwartretyczne. Wykazują również działanie odkażające drogi moczowe oraz odtruwające. Flawonoidy i triterpeny hamują cyklooksygenazę prostaglandynową i lipooksygenazę, przez co działają przeciwzapalnie i przeciwbólowo. (patrz https://rozanski.li/?p=220 ). W komentarzu o bólu wymieniłem kilka roślin przydatnych w omawianych chorobach. Było to np. przymiotno kanadyjskie (Erigeron canadiensis) – roślina skutecznie łagodzi bóle spowodowane zapaleniem stawów, jest środkiem wskazanym w leczeniu chorób reumatycznych i artrozy. Podobnie wierzba i wiązówka – przydatne w łagodzeniu bólów pleców, stawowych (stawy kolanowe, biodrowe itp.), mięśniowych, zapaleniu kości itd. W tej samej grupie rośli można byłoby dodać surowce topolowe. Wymieniłem w komentarzu o bólu ostryż długi czy jak kto woli kurkumę, przydatną w leczeniu RZS – zioło przydaje się do zmniejszenia bólu związanego z innymi jeszcze chorobami autoimmunologicznymi a także bólami ścięgien (są na ten temat badania kliniczne). Roślin użytecznych w reumatologii jest naprawdę wiele. Wymienię choć kilka jeszcze, by dłużej nie nudzić.

 Arcydzięgiel litwor jest rośliną polecaną w leczeniu reumatyzmu ze względu na rozgrzewające działanie. Napary i nalewkę z zioła należy stosować w formie kompresów na obolałe miejsca. Warto także dodawać odwar do gorącej kąpieli. Inną rośliną jest bobrek trójlistkowy – zioło cenione ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, oziębiające i oczyszczające. Stosuje się go w bólach mięśniowych i artretyzmie, objawiającym się uczuciem gorąca w stawach. Chorym zaleca się zażywanie 8 ml nalewki z bobrka trzy razy dziennie. Można również sporządzić lecznicze wino, w którego skład wchodzić powinno 100 ml czerwonego wina i macerat z 10 g ziół. Roślinę można łączyć np. z nasionami selera, zestawiając 2 części bobrka trój listkowego z 1 ich częścią. Z mieszanek takich przygotowuje się napary i nalewki. 

Poleca się również dodawanie do nich ziół przeciwzapalnych, takich jak wiązówka błotna. Skoro wymieniłem seler to choć słowo i o nim. Roślina uważana przez zielarzy jako środek wzmacniający, regenerujący i wspomagający metabolizm organizmu. Ponadto czyści krew, likwiduje reumatyzm i zmniejsza dolegliwości bólowe. 

W stanach zapalnych stawów, zwłaszcza mających podłoże reumatyczne, chorym zaleca się picie naparu ze świeżych liści selera. 3 łyżki surowca zalewamy szklanką wrzącej wody, odstawiamy na kilkanaście minut i przecedzamy. Lek pijemy 3 razy dziennie. Inną rośliną jest arnika górska. Arnika ma szerokie zastosowanie wewnętrzne i zewnętrzne, jednak najczęściej wykorzystuje się ją do okładów. Lecznicze substancje zawarte w arnice łatwo przenikają przez skórę do chorobowo zmienionych stawów czy mięśni. 

Łagodzą obrzęki, zmniejszają bóle, poprawiają przepływ krwi i przeciwdziałają tworzeniu się szkodliwych złogów. Stosuje sieje z powodzeniem w stanach zapalnych (ale również w obrzękach, stłuczeniach czy oparzeniach). Do okładów przygotowujemy odwar z arniki. 1 łyżkę kwiatów zalewamy 1 litrem wody, gotujemy przez 5 minut i odstawiamy na 15 minut. Do gotowego odwaru dodajemy 4 łyżeczki octu i 50 miligramów gliceryny. 

Wszystkim dobrze znana mięta – jedno z najpopularniejszych i łatwo dostępnych ziół, ma między innymi działanie odkażające, przeciwzapalne i przeciwbólowe. Stosowana zewnętrznie w postaci olejku, doskonale wpływa na chorobowo zmienione stawy, zmniejsza obrzęki, łagodzi bóle mięśni. Stosowana wewnętrznie ma działanie kojące i uspokajające. 

Następną popularną rośliną jest dziurawiec. Można stosować go w każdej odmianie stanów zapalnych stawów, niezależnie od przyczyn wywołujących schorzenie. Działa wzmacniająco i regenerująco na naczynia krwionośne, ścięgna, tkanki oraz układ kostny. Powoduje wzrost masy ciała, wzmacnia szkielet, zapobiega demineralizacji kości, usprawnia krążenie oraz oczyszcza organizm ze szkodliwych złogów. Osobom cierpiącym na zapalenie stawów zaleca się picie naparu z ziela tej rośliny. 2 łyżki surowca zalewamy 2 szklankami wrzątku, odstawiamy na 10 minut i przecedzamy. Lek spożywamy między posiłkami 4 razy dziennie. Ostrożeń należy do popularnych roślin oczyszczających, przyspieszających procesy metaboliczne, wspomagających usuwanie toksyn z organizmu i regenerujących tkanki. Jest również jednym z najlepszych środków łagodzących stany zapalne, reumatyzm, artretyzm oraz dnę moczanową. 

W celu wspomagania leczenia tych chorób pacjentom zaleca się picie mieszanki z ziela ostrożnia, liści brzozy oraz kwiatów bzu czarnego w proporcjach 2:1:1. Dwie łyżki składników zalewamy dwiema szklankami wrzątku, odstawiamy na kilkadziesiąt minut i przecedzamy. Lek pijemy 3 razy dziennie po ¼ szklanki. Powyżej wymieniłem jedynie niewielką liczbę roślin mogących być użytecznymi w różny sposób w leczeniu licznych chorób którymi zajmują się reumatolodzy. Niekiedy jest tak, że pewne rośliny sprawdzają się w jakiejś konkretnej chorobie. Oto przykład. 

We wspomnianej klasyfikacji chorób reumatycznych z 1983 roku toczeń, określany też skrótem SLE – zaklasyfikowano do schorzeń tkanki łącznej. Jest to przewlekła choroba zaliczana do chorób autoimmunologicznych (kobiety chorują 10 krotnie częściej) dająca często prócz innych symptomów – bóle stawów i mięśni, obrzmienie węzłów chłonnych itd. W schorzeniu tym możemy zastosować zioła które używamy również w leczeniu innych chorób reumatycznych. 

Możemy zastosować np. pokrzywę czy nawłoć ale też rośliny takie jak np. nagietek, len czy melisę. O nawłoci doktor pisze „Wskazania do stosowania nawłoci: stany zapalne (…) , choroby metaboliczne i z autoagresji immunologicznej reumatyczne, toczeń (…)”. Pokrzywa może być skutecznym środkiem pomocniczym, stosowanym do usuwania wszelkich objawów tocznia, ponieważ działa odżywczo, oczyszczająco, regulująco i wzmacniająco oraz doskonale wpływa na układy: krążenia, odpornościowy czy enzymatyczny. Chorym zaleca się picie świeżego soku z tej rośliny (2 razy dziennie po 1/2 szklanki) lub spożywanie świeżych liści (2 razy dziennie po 3 łyżki). Zimą można zaparzać herbatkę z suszonej pokrzywy (2 łyżki surowca na szklankę wrzącej wody), którą pijemy 3 razy dziennie. 

Przetwory z nagietka wykazują działanie immunopobudzające, zwiększają ogólną odporność organizmu, minimalizują wystąpienie silnych objawów chorobowych, korzystnie wpływają na stan niektórych narządów wewnętrznych, zaatakowanych przez tocznia. Wykazują też działanie ochronne w obrębie skóry i włosów. Chorym zaleca się picie naparu z kwiatów tej rośliny, który sporządzamy zalewając łyżkę surowca 2 szklankami wrzątku i zaparzając 20 minut. Po ostudzeniu i przecedzeniu lek pijemy 3 razy dziennie po 1/2, szklanki, przed posiłkami. Przykład tej choroby przywołałem dlatego by pokazać, iż każdą chorobę możemy leczyć dobierając konkretne zioła, czasem stosowane w większej grupie chorób, czasem dobrane do jakieś konkretnej choroby.

Reasumując.
1. Reumatyzm to termin historyczny, potoczny, to wspólna nazwa obejmująca od 100 do 200 różnych chorób (zależnie od klasyfikacji) powodujących ból, obrzęk, stany zapalne i upośledzenie funkcji układu ruchu – przede wszystkim stawów oraz tkanki łącznej w całym ciele. Większość z nich to choroby przewlekłe. Lekarze twierdzą, że kiedy raz zachorujesz, masz dolegliwości reumatyczne już przez całe życie. Intensywna kuracja może jednak pomóc w radzeniu sobie z dolegliwościami reumatycznymi i zapobiec bólowi, deformacji stawów oraz utracie sprawności. Zioła są jak najbardziej wskazane w terapii niemal wszystkich chorób z tej grupy.


2. Wspólne potraktowanie obszernej grupy schorzeń którymi zajmuje się reumatologia: ostrych, przewlekłych, zwyradniających, autoagresywnych, mięśni, stawów itd. z punktu widzenia terapeutycznego nie jest przekonywające, zważywszy na znaczne między nimi patofizjologiczne różnice. Gdy jednak spojrzymy na ten problem od strony fitoterapii – nie musi to być wcale aż tak niedorzeczne. Myślę, że osobie cierpiącej na bóle mięśni czy stawów bardziej zależy na pozbyciu się tych dolegliwości, niż na nazwaniu choroby i odpowiednim jej zaklasyfikowaniu. Jednak lekarze chcą precyzyjnie ustalić rodzaj choroby – to rzuca światło zarówno na przyczynę (często niestety nie do końca znaną) czy propozycję leczenie schorzenia. Środki lecznicze pochodzenia roślinnego wykazują nierzadko szeroki zakres działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego i wpływają na procesy metaboliczne. Działają na wiele sposobów i „na wielu poziomach” — często nie do końca zrozumiałych dla współczesnej nauki. Są skuteczne nie tylko w łagodzeniu objawów, często trafiają w przyczyny, niosąc mniej skutków ubocznych niż leki chemiczne.


3. Jeśli ktoś uzna za zbyt dolegliwe terapie które przywołałem wcześniej: przypalanie gorącym żelazem, siadanie tyłkiem w mrowisku, bieganie w stroju Adama po pasiece czy turlanie się na golasa w zaroślach pokrzywy, powiem na to „nic to”. Istniały dawniej sposoby bardziej radykalne, których nikomu raczej bym nie polecił. Oto dwa przykłady. „Chłop w okolicy Brombergu, chcąc usunąć bóle reumatyczne, położył się do ciepłego jeszcze pieca piekarskiego, a że się oblał naftą, spalił się na śmierć” (koniec XIX wieku). Stwierdzenie Hipokratesa „rzezańcy nie chorują na podagrę i nie łysieją” prowadziło w starożytności do kastracji wielu niewolników (to ci dopiero profilaktyka albo dawniejsze Gender). Wypicie zatem odrobiny odwaru z wierzby, naparu z wiązówki czy pokrzywy aż takich niedogodności nie niesie. Wymaga jednak pewnej cierpliwości, bowiem nawet zioła działające przeciwbólowo i przeciwzapalnie niosą ulgę po minimum 10-14 dniach regularnego stosowania. Proces leczenia chorób ziołami, jeśli chcemy uzyskać dobre rezultaty, musi być długi. Często lepiej działają określone mieszanki ziół niż preparaty z pojedynczych roślin (ale to już temat na inny komentarz).


4. Od starożytności do współczesności, wiele kultur, na wszystkich kontynentach, we wszystkich strefach geograficznych od tropików po Arktykę, stosowało skuteczne (w świetle dzisiejszych nauk medycznych) metody leczenia chorób reumatycznych. Zielarze różnych tradycji zielarskich: Indian, Hindusów, Chińczyków, Europejczyków – stosowali z dobrym skutkiem leki przeciwreumatyczne. Dawniej mówiono o ziołach chłodzących,
oczyszczających, przestrajających, zmniejszających „darcie w kościach” itd. 

Dzisiejsza fitoterapia działanie ziół opisywałaby mniej więcej w taki sposób: „ … działanie zw. jest z zahamowaniem enzymów prostaglandyn i powstawania leukotrienów, jak cyklooksygenaza, i 5-lipooksygenaza (np. kwas salicylowy, glikozydy irydoidowe i pochodne)” Współcześnie zaleca się „ …stosowanie substancji (triterpeny, steroidy i inne metabolity wtórne), które pobudzają tworzenie endogennego kortyzonu i przez to blokują pierwszy etap kaskady kwasu arachidowego, np. hamując fosfolipazę A2″. 

Dziś mówi się o tym, iż „terapia immunomodulująca                          i immunosupresyjna może także być pożyteczna” itd. itp.                  W sumie i dawniej i dziś chodzi o to samo. Zarówno lekarze jak i uzdrowiciele są przeświadczeni, że choroba jest wyrazem nieładu i dysharmonii   w organizmie choć różnią się w jej opisie i określeniu przyczyn „nieładu” i „dysharmonii” . Zielarze wierzą w to, iż zioła mają siłę  i energię by ten ład i harmonię przywrócić.


5. W komentarzach dotknąłem jedynie wierzchołka góry lodowej.  Nie wspomniałem nawet o tak popularnych ziołowych lekach zewnętrznych jak różne rozgrzewające maści (np. z kapsaicyną itp.), smarowidła, nalewki, kąpiele (siano, gorczyca itd.). Warto może też poszczególnym chorobom poświęcić kilka komentarzy.

sobota, 20 lutego 2021

Larendogra, lawenda i inne zioła. 20.02.2021 r.,18.38

 Larendogra, lawenda i inne zioła. 20.02.2021 r.,18.3

Przepisy przygotowałam  20.03.2020 roku, bazując na informacjach z internetu i przepisie koleżanki. Informacje na temat larendogry są ogólnie dostępne. Samo wykonanie jest tajemnicą twórców (średniowiecznych). Podaję tylko składniki i stosowane obecnie procedury, które są interpretacją na temat larendogry. 

Chodziło o uzyskanie informacji na temat składu specyfiku znanego od czasu średniowiecza. Miały one posłużyć do badania najskuteczniejszej metody wyizolowania składników czynnych z ziół, przy obecnej aparaturze badawczej. 


Larendogra (Fr. l'eau de la reine d'Hongrie, łac. aqua Reginae Hungaricae),  woda królowej węgierskiej, woda węgierska – zapachowa woda toaletowa;

- nalewka spirytusowa :

·         2 części ziela rozmarynu 

·         3 części niemal stuprocentowego spirytusu

Pochodzenie i skład   Powstanie larendogry przypisuje się królowej Elżbiecie córce Władysława Łokietka   i żonie króla węgierskiego Karola Roberta.  Dzięki cudownym właściwościom tego wyciągu królowej udało się żywotnie spędzić 59 lat na tronie Węgier i mimo zaawansowanego wieku zachować zdrowie i urodę. Zgodnie ze świadectwami kronikarzy wyglądała ona 20–30 lat młodziej niż           w rzeczywistości. Spirytus niezbędny do sporządzania larendogry sprowadzała  aż z Konstatynopola, gdzie jego produkcja stała na bardzo wysokim poziomie, dzięki czemu wytwarzane tam „wody” były  niemal stuprocentowymi alkoholami.  Od średniowiecza krążyło wiele wersji przepisu na larendogrę.                 

Niekiedy dodawano do niej też tymianku  w proporcji:

·          3 części rozmarynu,

·          2 części tymianku 

·          7,5 części alkoholu

 Jako perfumy, oryginalną „wodę węgierską białą” wytwarzano przez połączenie: 60 ml olejku zapachowego (lub eterycznego) rozmarynowego, 40 ml olejku zapachowego tymiankowego i 1000 ml spirytusu 90%. Dla większego skoncentrowania substancji zapachowej podwajano zawartość wonnych olejków.

Późniejsze przepisy na „wodę węgierską czerwoną” zawierają jeszcze inne składniki: 

o    lawenda (1 część), 

o    rozmaryn (1 część), 

o    cynamon (8 części), 

o    gałka muszkatołowa (8 części), 

o   drzewo sandałowe (8 części).

 

Wodę węgierską stosowano dawniej jako lecznicze perfumy przy omdleniach, nudnościach, udarach i histerii

Przez kilkaset lat larendogrze przypisywano  właściwości odmładzające i odświeżające cerę. Sporządzona jako nalewka spirytusowa z suszonych ziół, była rozcieńczana wodą i stosowana leczniczo wewnętrznie, lecz także zewnętrznie jako odświeżacz cery, a sporządzoną z użyciem olejków eterycznych używano jako perfum. Stosowana przez kolejne stulecia „woda węgierska”, wyparta została później przez „wodę lawendową”, a następnie przez cytrusowo -ziołową „wodę kolońską”. Perfumy pod tą nazwą produkowano wprawdzie jeszcze w XIX wieku, lecz bez pewności,      iż według oryginalnej receptury XIV-wiecznej.  

Receptura historyczna;

Woda Królowej Węgierskiej:

1.      Trzy funty liści rozmarynowych,

2.      1/2 funta kwiatu lawendowego,

3.      ćwierć funta ziela tymianu,

4.      nalać 4 kwartami spirytusu,

5.      b. moczyć i oddestylować   3 1/2 kwarty.

 Królowa Węgier, Elżbieta Łokietkówna Królowa żyła w dawnych czasach, w średniowieczu. Urodziła się prawdopodobnie w 1305 roku jako polska królewna, córka króla Władysława Łokietka.         W wieku 15 lat została królową Węgier, a później matką Ludwika Węgierskiego i babką królowej Polski, Jadwigi. Zmarła w Budzie (ówczesnej stolicy królestwa węgierskiego) w 1380 roku, była więc jak na owe czasy dość długowieczna. Królowa Elżbieta Łokietkówna należała do najbardziej barwnych postaci swoich czasów. Nie tylko odgrywała znaczną rolę polityczną, ale też była bodajże pierwszą kreatorką mody w dziejach naszego kontynentu.  Najstarsze w dziejach Europy perfumy (wcześniejsze o prawie 400 lat od słynnej Eau de Cologne), podbiły swego czasu wszystkie liczące się dwory naszego kontynentu.
Niektórzy uważają, że to sama Elżbieta wymyśliła recepturę perfum. Inni sądzą, że przepis na ich stworzenie królowa uzyskała od tajemniczego mnicha pustelnika. Wiadomo natomiast z całą pewnością, że pierwszy publiczny pokaz perfum miał miejsce na dworze francuskim w 1370 roku.

Jedna z opowieści mówi, że królowa cierpiała na reumatyzm i od nieznanego pustelnika otrzymała miksturę, która miała jej ulżyć        w bólach. Elżbieta piła ją, nacierała nią całe ciało i dodawała do kąpieli. Królowa ponoć odzyskała zdrowie i urodę do tego stopnia, że gdy była w wieku 72 lat, król Polski poprosił ją o rękę!
Inna opowiada, że jej mąż, król węgierski Karol Robert, którego poślubiła w wieku 15 lat,  znany był  z zamiłowania do pięknych kobiet i romansów. Elżbieta, niestety – może z racji młodego wieku – miała silny trądzik i z tegoż powodu czuła się nieatrakcyjna.              W tajemnicy udała się do nadwornego alchemika, który przygotował panaceum na jej dolegliwości.

Podstawą zapachu był (i jest, bo perfumy produkowane do XIX wieku zostały ostatnio wznowione) rozmaryn, który uważa się za afrodyzjak. Jego olejek eteryczny posiada właściwości antyseptyczne, pobudzające i przeciwbólowe.

Jeszcze za czasów królowej Elżbiety perfumy  wytwarzane były przez połączenie;

  • 60 ml olejku rozmarynowego,
  • 40 ml olejku zapachowego tymiankowego,
  • 1000 ml spirytusu.

Późniejsze przepisy zawierały dodatkowo:

  • lawendę lekarską,
  • cynamon,
  • gałkę muszkatołową
  • drzewo sandałowe.

  “Woda Królowej Węgier” była nie tylko nośnikiem zapachu, ale      i cennym lekiem, przede wszystkim  w średniowieczu. Najobszerniejszy opis jej właściwości zawiera “Pharmacopeia Londoniensis” F. Culpepera   z 1683 roku:

“Woda ta (a raczej nalewka) jest godna podziwu przeciw wszystkim przeziębieniom i powodowanych wilgocią chorobom głowy, apopleksji, epilepsji, zawrotom głowy, letargowi, paraliżowi, chorobom nerwów, reumatyzmowi, skazom, skurczom konwulsjom. Utracie pamięci, tępocie, śpiączce, senności, głuchocie, szumom        w uszach, zaburzeniom widzenia, koagulacji krwi, bólom głowy powodowanym flegmą i humorami. Pokonuje bóle zębów, bóle           i słabości żołądka, zapalenie opłucnej, brak apetytu i złe trawienie, obstrukcje wątroby, śledziony, jelit  i macicy.  Regeneruje zdolności     i funkcje ciała, nawet w podeszłym wieku. Podawać wewnętrznie       w winie lub wódce, przemywać nią skronie, wdychać nozdrzami“.


 Domowy tonik Larendogra;

Składniki:

·         pęczek świeżego rozmarynu

·         kilka gałązek świeżej szałwii

·         kilka gałązek mięty

·         2 łyżki suszonego kwiatu lawendy 

·         ocet jabłkowy w ilości odpowiedniej do zalania składników (lub inny ocet naturalny)

·         ewentualnie eteryczny olejek rozmarynowy – dla wzmocnienia efektu i jako konserwant

·          można dodać nieco suszonych płatków róży, kawałek skórki  z cytryny

Kwiaty i zioła układamy dość ciasno w odpowiednio dużym słoju. Zalewamy je octem tak, aby całkowicie pokryć rośliny. Słoik zamykamy i ustawiamy w ciepłym miejscu na około  2-4 tygodnie. Zioła nie mogą wystawać ponad powierzchnię  płynu,  należy je od czasu do czasu przemieszać. Podczas dojrzewania tonik  Larendogra nabiera brązowego koloru.

Po upływie dwóch tygodni płyn przecedzamy i przechowujemy          w szczelnie zamkniętym pojemniku, w temperaturze pokojowej.     Aby przygotować tonik Larendogra, rozcieńczamy niewielką ilość maceratu odpowiednią ilością wody destylowanej – zazwyczaj stosunek octu do wody wynosi od 1:1 do 1:5, w zależności od kwasowości octowego maceratu ziołowego i od tolerancji skóry. Gotowy, rozcieńczony tonik Larendogra uzupełniamy kilkoma kroplami olejku rozmarynowego, który pięknie pachnie i jest dodatkowo substancją bakteriobójczą - naturalnym konserwantem.

Tonik  przywraca kwaśny odczyn skórze. Nie zawiera chemicznych dodatków, jest naturalny. Działa nawilżająco, odkażająco oraz bakteriobójczo na skórę. Wystarczy garść ziół i dobry, najlepiej własny naturalny ocet. Dodatek olejku rozmarynowego nie jest konieczny, choć z nim tonik jest jeszcze skuteczniejszy i ładniej pachnie. Nierozcieńczony macerat ziołowy należy wlać do brązowej, aptecznej buteleczki.

 

 Istnieje kilka wersji tego kosmetyku, jednak zawsze jego podstawą jest lawenda  i rozmaryn.  

Mikstura nawilża, ujędrnia, niweluje podrażnienia i zaczerwienienia. Działa odmładzająco, przeciwzapalnie, odżywczo i antybakteryjnie. Zwęża rozszerzone pory, pomaga likwidować niedoskonałości, zaskórniki i zmiany trądzikowe. Do kosmetyku można dodać np. miętę, tymianek, majeranek, cynamon, nagietka, rumianek, gałkę muszkatołową, wodę różaną lub drzewo sandałowe. 

Larendogra z miętą -

Składniki:

  • 3 części suszonych liści rozmarynu,
  • 1 część kwiatu lawendy,            
  • 1 część suszonego ziela mięty pieprzowej,
  • 1 część suszonego majeranku,             
  • 1 cytryna, spirytus, odrobina wody przegotowanej

Zioła wymieszać, umieścić w słoiku.                                              

Zalać spirytusem 3-4 cm nad ich powierzchnię.

Macerować 2 tygodnie  w ciemnym i chłodnym miejscu, od czasu do czasu wstrząsając słoikiem. Po tym czasie przecedzić płyn przez watę ułożoną na sitku. Dodać przegotowaną wodę w proporcji 1:1 i sok    z wyciśniętej cytryny. Przelać do buteleczki z ciemnego szkła. Wklepywać w umytą skórę twarzy i szyi 2 razy dziennie.


Metod pozyskania składników roślinnych jest wiele. Jedne przechodzą do maceratu wodnego zimnego, inne do gorącego naparu, jeszcze inne do spirytusu w różnych rozcieńczeniach.


Babcia koleżanki robiła sobie kąpiele twarzy i ciała w wodzie,         w której moczyły się płatki róż. Mieszkała na wsi. Obecnie wiemy,  że tak można postępować z płatkami piwonii : )

Również z zielem krwawnika. Należy mieć na uwadze możliwość uczuleń. Spotkałam młodą dziewczynę, która jest uczulona na jego składniki. Trochę to dziwne, ale coraz częściej zatrucie środowiska    i naszych organizmów robi nam takie niespodzianki. 

Lawenda jest częstym składnikiem ogrodów. Można ją wykorzystywać na 100 sposobów. Między innymi:

- do herbatek - działa uspokajająco,

- dodatek do mięs, dobrze działa na trawienie. Jest jednym ze składników Ziół prowansalskich - 5 %,

- przegania komary ( nie wlatują do domu),

- nie lubią jej mole. Jest świetnym środkiem zapachowym do szaf,

- składnik bukietów,

- do kąpieli relaksującej,

- do sporządzenia toniku podobnego w działaniu do larendogry,

- suche gałązki można spalić nad palnikiem kuchennym.                Piękny zapach roznosi się po domu,

- dodatek do wina domowego,

- składnik nalewek leczniczych i smakowych,

- do sporządzenia hydrolizatu,

- olejek ma silne właściwości przeciwzapalne, ważne dla skóry,

- przy zranieniach, lekki środek odkażający,

- do inhalacji dróg oddechowych przy przeziębieniu, katarze,

- kwiaty - dodatek do ciasteczek lawendowych,

- dodatek do pieczenia chleba,

- można zrobić lemoniadę lawendową,

- kwiaty można mrozić w kostkach lodu - dodatek do koktajli, napojów chłodzących latem,

- do składania maczug zapachowych. W internecie znajdują się filmy instruktażowe, jak zrobić taką ozdobną i pożyteczną dla garderoby maczugę,

- woreczki zapachowe. Świetny prezent : ), przyda się każdemu, nawet w szafce na produkty spożywcze,

- miód lawendowy,

- pożytek dla pszczół. Związki  Pszczelarskie rozprowadzały sadzonki lawendy wśród hodowców. 

- mydło lawendowe własnej roboty,

- i wiele innych....

Właściwości lawendy są aktywne do czterech lat po ścięciu. 


Trzeba się tylko schylić po bogactwa, które daje ziemia, zapoznać się z nimi i je polubić, nawet chwasty. 

Podagrycznik - uciążliwa roślina. Dobra na choroby naszej cywilizacji związane z przejedzeniem, złym trawieniem i brakiem mikroelementów, oczyszczaniem organizmu z toksyn. Sałatki              z dodatkiem podagrycznika, zupy, niektórzy fascynaci tego ziela kiszą go, jak ogórki lub kapustę w słoikach. Trzeba pokrojone młode rośliny dobrze ugnieść i zalać wodą z dodatkiem soli w proporcjach, jak do ogórków; kopiata łyżka soli na litr wody. 

 Szczawik zajęczy - częsty gość w ogródkach : ), wspaniałe źródło witaminy C! Jemy na surowo, dodajemy do sałatek. Do zup nie, bo witamina znika w czasie gotowania. 

Likwiduje zgagę, Pić ciepłą herbatkę przy zapaleniu nerek, żółtaczce, wykwitach skórnych i robaczycy. 


Pokrzywa - tutaj potrzeba więcej czasu na opisy. W zimie kłącza można sobie wyciągnąć z ziemi. To one wykorzystywane są               w leczeniu prostaty u mężczyzn. 

Nasiona - jedzenie wskazane przy AZS (atopowym zapaleniu skóry), pomocne przy łuszczycy i miażdżycy. Dodaję do zupy jarzynowej. Jem na surowo. Można stosować do sałatek, surówek. Zawierają wiele minerałów i tłuszczów. 

Właściwości przeciwcukrzycowe,  zawiera dużo żelaza, oczyszcza organizm z sodu, przeciwdziała chorobie nadciśnieniowej. 

Wiele osób używa naparu z pokrzywy do płukania włosów. Stają się błyszczące, zdrowe, nie mają łupieżu. 

Dodawałam ją do twarożku razem ze szczypiorkiem i krwawnikiem    ( niewiele), można kilka listków do zupy, farszu do pierogów ruskich. 

Łatwiej pisać o tym, na co nie pomaga, niż odwrotnie : ).

Można śmiało powiedzieć za Rutą Kowalską - "Jej wysokość pokrzywa". 

Przed wejściem do pracy zbieram kilka młodych gałązek i po wejściu zalewam wrzątkiem. Jest dobra herbatka na powitanie dnia. 












WYZWANIA NA WIELKI POST - na stronie ALETEIA

  WYZWANIA NA WIELKI POST - na stronie  ALETEIA / 20.02.2021 r., 13.49


                                    

Na stronie Aleteia (międzynarodowy portal tworzony przez katolików), można kliknąć             w "ZAPISZ SIĘ NA POWIADOMIENIA" i - przychodzą.                                                          Dzisiaj mieliśmy przysłane  pierwsze takie zadanie.

Skopiowałam informację - przychodzi po wejściu na stronę Aleteia.

                                            ALETEIA


                                                 Wyzwania na Wielki Post

Codziennie zadanie dla Ciebie

Zapisz się na powiadomienia



Szczególnie miłe było zauważyć na stronie -

Dobre historie

Przeczytałam o wyczynach ludzkich serc. Budujące.

 

                                           

Myśli - 20.02.2021 r., 12.19

 Myśli - 20.02.2021 r., 12.19


Nie martw się o jutro. Myśl o tym, jak być dobrym już dziś. Św. O.Pio

Jeżeli Bóg Cię do czegoś prowadzi, da Ci też i siłę, żeby to zrealizować. Joyce.Wystarczy Ci mojej łaski, moc bowiem w słabości się doskonali. Kor.12.7-10

Nikomu nię bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. RZ 13,8Czyń dobro, a ono wróci do Ciebie w niespodziewany sposób.

Każda rzecz wielka musi kosztować i być trudna. Tylko rzeczy małe      i liche są łatwe. Kard. S. Wyszyński

Lepiej jest płakać na fundamencie prawdy, niż budować uśmiech na fundamencie kłamstw.

Nic nie dzieje się przez przypadek. Wszystko ma swój powód.

Jeśli któregoś dnia ktoś zarzuci Ci brak profesjonalizmu, pomyśl,    że Arkę Noego zbudowali amatorzy, a Titanica profesjonaliści.

Największą sztuką jest przejść przez piekło i nie stać się diabłem. 

Słabi ludzie szukają zemsty, silni wybaczają, a inteligentni - ignorują.

Pamiętaj: przebaczenia nie odmawia się nikomu, ale odzyskanie zaufania, to już zupełnie inna sprawa. 

Największa satysfakcja w życiu, to świadomość, że się nikogo nie skrzywdziło. Antyfanes




piątek, 19 lutego 2021

Myśli kard. Stefana Wyszyńskiego - 20.02.2021 r., 7: 55

Myśli kard. Stefana Wyszyńskiego - 20.02.2021 r., 7: 55


Życie trzeba przeżyć godnie, bo jest tylko jedno .

Potrzeba nam dzisiaj wiary, która góry przenosi, miłości, która wszystkich jednoczy i nadziei, która nigdy nie zawodzi.              Można stracić wszystko, byle nie to.

Uprzejmie spojrzenie i uśmiech znaczą często więcej, niż udany dialog.

Sztukę jest umierać dla ojczyzny, ale największą sztuką jest żyć dla niej.

Wielkie sprawy powstają w ciszy i skupieniu. Musimy uczyć się sztuki milczenia i skupienia.

Największą mądrością jest umieć jednoczyć, nie rozbijać.

Nie wystarczy urodzić się człowiekiem, trzeba jeszcze być człowiekiem.

Męstwo nie polega na noszeniu broni, bo męstwo nie trzyma się żelaza lecz serca.

Z drobiazgów życiowych wykonanych wielkim sercem powstaje wielkość człowieka.

Myśl dobrze o wszystkich. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego.

Nie trzeba czekać, aż zdejmą krzyż z naszych ramion; wystarczy się    z nim pogodzić, a już jest lżej.

Bóg szanuje wolność woli człowieka, aż do granic grzechu.

Bóg nie rezygnuje ze swoich dzieci, nawet takich, które stoją do Niego plecami.

Wiara bywa doświadczana milczeniem Boga.

Płaćmy zatem modlitwą za kamień nienawiści.

Ludzie postanowili, że Boga nie ma. On jednak nie ma obowiązku stosowania się do naszych uchwał.

Tyle jest możliwości i dróg do Boga, ile jest ludzi. Bo Bóg ma inną drogę dla każdego człowieka.

Nie musisz rozumieć, wystarczy, że wszystko, co Bóg daje, kochasz.

Bóg jest bliżej nas, niż myślimy. Szukamy Go zazwyczaj za daleko.

Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy przezwyciężyć w sobie niechęci, ile zdołaliśmy przełamać ludzkiej złości i gniewu.             Tyle jest wart nasz rok, ile ludziom zdołaliśmy zaoszczędzić smutku, cierpień, przeciwności.                                                                     Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy okazać ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy.                                             Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy zapłacić dobrem za wyrządzone nam zło.



Zwierzęta morskie, ślimaki, 20.02.2021 r., 07.011

 Zwierzęta morskie, ślimaki, 20.02.2021 r., 07.011

Oglądaliśmy ślimaki morskie i inne morskie zwierzęta o mało spektakularnych wymiarach, za to cieszące oczy różnorodnością kształtów i zestawień kolorów. 







Konie - 19.02.2021 r., 23.42

Konie - 19.02.2021 r., 23.42


Od zawsze lubiłam zwierzęta, szczególnie konie. Tato bardzo długo używał ich do pracy w polu. Na naszym terenie dużo było koni w typie gorącokrwistym, pamiętam takie dwa. Wchodziłam im do żłobów, sięgałam do pysków z kostkami cukru, albo z trawą, czyściłam zgrzebłem i szczotką, głaskałam i nigdy mi nic nie zrobiły. 

We wsi była klacz, którą sąsiad dostał z UNRY, izabelowata - bardzo rzadkie umaszczenie. Miała prawie białą grzywę i ogon, przy żółto - kawowej sierści. Była piękna. Miała 30 lat. 

Mieliśmy też sąsiada, który chował sobie konia na emeryturze, jako rozrywkę. Też był urodny, karej maści. Taka ekstrawagancja we wsi! Narowisty bardzo. Zwoziliśmy raz z nim siano, pan go wypożyczył, żeby bezczynnie nie stał. Raz i nigdy więcej : )

Z tej przyczyny - koni i innych zwierząt oraz zamiłowania do rolnictwa, trafiłam do technikum rolniczego.                                     To najpiękniejszy czas nauki. Czytałam wszystko, co nadawało się do czytania w tym temacie. Zamiast sukienek, kupowałam książki. Tak mi zostało : ), ale dziedziny nauki troszkę zmieniłam. 

20.02.2021 r., 6:34, sobota

Konie arabskie - zwierzęta niebywałej urody i wdzięku.

Konie appaloosa i palomino - Konie Indian Ameryki Północnej, bardzo odporne, wytrwałe. 

























Myśli, aforyzmy - 21.02.2021 r., 21.01

Myśli, aforyzmy - 21.02.2021 r., 21.01/ z internetu - Pinterest Nawrócenie nie jest jedynie momentem, chwilą życia; jest drogą.  Benedykt X...